úff, langt sídan sídast... Mikid búid ad vera ad gera thessa sídustu daga, vid Ceci erum ekkert mikid búnar ad hanga saman, ekki ad thad sé einhver rígur á milli okkar, alls ekki, málid er bara thad ad hún er nýkomin heim og eydir ollum sínum tíma med kaerastanum sem hún er ekki búin ad sjá í naerri ár, og ég sem er alveg ad fara eydi mest ollum mínum tíma med vinum sem ekki er víst ad ég eigi nokkurn tíman eftir ad hitta aftur Á sídata sunnudag voru kosningar og thá má ekki drekka eftir midnaetti á fostudeginum og framm yfir kosningar, thad má heldur ekki keyra, amk ekki á sunnudeginum sjálfum og thad má ekki halda samkvaemi, eda já, bara viss fjoldi má vera samankominn á einhverjum stad, annars gaeti verid eitthvad leynimakk og kosningabrugg í gangi. Svo vega alls thessa voru engin discotek um helgina svo ég fékk leyfi til ad fara út á fimmtudeginum med Tanguy, fórum fyrst á barinn okkar med Curtis, argentínskum hippa sem er búinn ad vera hérna heillengi alveg ad selja skartgripi og svona, og svo med eina svarta manninum í Tarjia, Bubba frá Nýju Gíneu. Vid sátum tharna í rólegheitum ad spjalla thegar inn kemur lítil stelpa ad selja rósir, hún spyr Curtis hvort hann vilji ekki kaupa, hann segir nei, ad hann eigi ekki kaerustu, ekki ég heldur segir Tanguy, hér eru allir einhleypir segir Bubba og hlaer, já thví midur segi ég, Curtis lítur á mig samúdaraugum, hleypur svo út á eftir stelpunni, kemur aftur inn og gefur mér rauda rós haha, hann er alveg indislegur! Svo fer hann heim og vid Tanguy og Bubba forum á Vertigo sem var alveg pakkad, thó stemmningin hafi kanski ekki alveg verid fyrir hendi...

Vid stelpurnar fengum frí í skólanum á fostudeginum til ad fara og horfa á leikinn Thýskaland-Argentína (thad er alveg endalaust mikid af argentínumonnum í Tarija), ákvádum ad fara á einhvern stórann stad og horfa á leikinn, fórum í Coliseo sem er íthróttahús, gengum inn og allt aettladi gjorsamlega ad verda brjálad, full stúka af karlmonnum og inn ganga tvaer ljóshaerdar og ein raudhaerd, jesús minn ég fékk bara áfall, aldrei hef ég heyrt svona mikil laeti og flaut, enda rodnundum vid alveg nidur í rassgat! svo fórum vid út í smá stund og stelpurnar máludu thýska fánann í andlitid á sér og gengum svo aftur inn, á andartaki breyttist flautid í baul, alveg jafn hátt og flautin og kollin hofdu verid. Létum thad ekki aftra okur og gengum efst upp í stúku og settumst, svo kom í ljós ad eitthvad var ad systeminu tharna og svo thad var hljód en engin mynd á skjánum, thad var nú heldur leidinlegt, svo vid ákvádum ad fara  og horfa á leikinn annars stadar, vid gongum út, thad er baulad og kastad í okkur samankrumpudum pappírum, ákaflega gaman. Endudum á Candela einsog venjulega og fognudum sigri Thýskalands thar (skammvinnum sigri samt sem ádur) Annars er ég naerri búin ad laera thýska thjódsonginnutan ad, kann melódíuna og svo eitt og eitt ord, stelpurnar eru ákaflega stoltar af mér. Um kvoldid baud Katja okkur í kvoldmat og svo fórum ég, Lea og Tanguy med Daniel og Sergio (bádir úr hinum fjórda bekknum) heim til Daniels og fórum í "ég hef aldrei" langt fram á nótt (thad var jú ekki haegt ad fara á neinn skemmtistad vegna kosninganna) og thar voru afhjúpud ýmis leyndarmál

Fórum í einhvern Tarija túr á laugardag, sftur ad skoda víngerdirnar, vínsmokkun og svona og aetludum ad vera ógedslega snidugar ad kaupa vín tharna thví thad er miklu ódýrara heldur en í borginni og svo vegna thess ad vid gátum smakkad thad, og taka med heim eda senda. Kaupum tvaer floskur hver, tveimur dogum seinna segir Isa mér svo ad thetta sé vino patero (veit ekki hvernig thad myndi útalast á íslensku) og ad thad sé ekki gott nema í rúma viku eftir ad thví sé tappad á floskurnar, svekkjandi! thá er bara ad taka fram floskuna og thamba af stút

Á mánudeginum fór ég og klippti Hernan, ekki sá sem ég hef skrifad um ádur, en thessi er samt líka argentínskur atvinnumadur í fótbolta einsog hinn, nema bara ad thessi er eldri og markmadur í odru lidi. Maeltum okkur mót fyrir framan Maríu mey um hálffjogur, fórum adeins upp á voll thví hann thurfti ad saekja einhverja pappíra og svo heim í skókasann hans einsog hann segir, thad er ekkert illa ordad, thví hann leigir herbergi sem er minna en herbergid mitt heima í Hólmi og inn í thad rúmast rúm med bangsímon saeng, bord, einn stóll, lítil hillusamstaeda, sjónvarp, afskaplega smekklegur fataskápur úr efni (svona Drífu stael, nema med myndum ), hradsuduketill og samlokugrill, allt sem madur tharfnast Ég klippti drenginn svona líka snilldarlega vel, endudum svo í einhverju letikasti og lágum og horfdum á sjónvarpid og spjolludum til klukkan hálf tíu, thá ákvad hann ad bjóda mér pizzu sem borgun fyrir klippinguna og bragdadist hún svona líka vel Á fimmtudagsmorgun fór svo Katja svo vid fengum frí hálfan daginn í skólanum til ad fylgja henni út á flugvoll, thad var ekki leidinlegt Eftir hádegi átti ég svo ad raka hausinn á Tanguy, en hann kom allt of seint svo ég fór og leigdi tvaer myndir med Hernan, fórum og keyptum fullt af osti og salame, grilludum samlokur og horfdum á Wallace og Gormit med littlu dóttur vinar hans, svo thegar mamma hennar sótti hana sáum vid the 40 year old virgin, á spaensku, thad var hálf baeklad eitthvad, hata talsettar myndir! En thar sem drengurinn á ekki dvd var lítid haegt ad gera vid thví...

Svo var sídasti skóladagurinn minn í morgunn, thad var ekki leidinlegt ad labba thadan út og vita ad ég tharf aldrei ad koma aftur nú er nefninlega komid vetrarfrí! Úff, ég fer frá Tarija eftir 11 daga hlakka samt til ad hitta ykkur kvikindin mín, jó, fyrst ad lúdrasveitin sér sér ekki faert ad maeta í leifsstod, thá aettlast ég til thess ad haldid verdi feitasta heimkomupartý allra tíma á partývillunni hennar Onnu, er thad ekki moguleiki ?

Hronn Bé

Ceci "systir" mín kom aftur frá Bandaríkjunum á midvikudagskvold. Ég var búin ad vera alveg sjúklega stressud, var svo hraeddu um ad okkur kaemi kanski ekki vel saman og vegna thess ad heimkoma hennar thýdir náttúrulega ekkert annad en ad dvol minni er ad ljúka. Ég fór upp á flugvoll med Isu og Leu, allar einsog chapacas, konurnar hérna, med tvaer fléttur, hatt og blóm í hárinu, voda saetar. Ég var thrátt fyrir stressid virkilega spennt ad sjá hana og thegar hún gekk út úr vélinni var spennan sem betur fer ordin yfirsterkari og svo thegar vid bidum í komu salnum og ég sá hvad allir voru ánaegdir og spenntir ad sjá hana (og hina skiptinemana sem komu) thá fattadi ég thad ad svona á fjolskylda mín líka eftir ad bída eftir thví ad ég komi, og thá fannast mér ekki svo hraedilegt ad ég thurfi brádum ad fara, thví thó mér fynnist alveg omurlegt ad yfir gefa thennan stad thá er ég satt ad segja ordin hálfspennt ad koma aftur heim og hitta ykkur oll, emsku krúttin mín!

con mucho cariño

Hronn Bé, sael med lífid og tilverunna

Henriette er farin en thad er lítid haegt ad gera vid thví, hún hringdi í mig í dag og var bara glod og kát yfir thví ad vera komin heim, búin ad borda fisk og kavíar, ummmmmm, kavíar...... aettlast til thess ad mín verdi bedid med ristadad braud, kavíar og graflax thegar ég kem heim, annars verdur einhver laminn (uss ég er ordin ofbeldisfull!). En allavega, ádur en hún fór ákvad hún ad pakka nidur í kassa og senda eitthvad af draslinu heim, einsog ég gerdi um daginn (pakkinn aetti sem sagt ad fara koma brádum), ég gekk inn á pósthúsid í rólegheitum mínum og thar, einsog venjulega, var "the sunshine" ad vinna, ákaflega gód vinkona mín, leyfid mér ad segja ykkur adeins frá "the sunshine" ; hún er ein af thessum ofbodslega bitru konum sem aldrei brosir og er almennt pirrud og í fúlu skapi og med leidindi vid vidskiptavini (synd ad thad skuli ekki vera annad pósthús í Tarija thví ég myndi med glodu gedi fara med vidskipti mín thangad!) ég átti td afskaplega oft erindi á pósthúsid í kringum jólin, baedi til ad senda pakka og saekja, og stadan var sú ad ég var búin ad fara á pósthúsid thrjá daga í rod til ad senda pakka, og á sídasta deginum kem ég inn, býd "the sunshine" gódan daginn, en fae ekki svar frekar en venjulega, set pakkann á bordid og segi hlaejandi ad thetta sé sá sídasti. Thad fannst henni ekki fynndid, henni fannst thad í raun svo ofbodslega ófynndid ad ekki nóg med thad ad segja ekki eitt einasta ord, heldur gaf hún mér thad allra ófrínilegasta og dýpsta drápsaugnarád sem ég hef á aevi minni séd, ég lýg thví ekki ad ég var nálaegt thví ad míga í braekurnar af ótta! Annad daemi, thad er rigningardagur í Tarija og thá fer enginn út, en ég er íslendingur og lét ekki smá úda stoppa mig í thví ad labba út, fer inn á pósthúsid, thar situr "the sunshine" hlaejandi ad borda ís, en um leid og hún sér mig dettur andlitid nidur í thessa andskotans geiflu, ég segi gódan daginn og "the sunshine" svarar "ohh, ég sem hélt ad enginn myndi koma í dag!" Ég er ekki ad grínast, thetta sagdi hún beint í andlitid á mér, thjónustulundin svoleidis lekur af kerlingarskassinu ad thad hálfa vaeri nóg! Allavega thá var ég tharna um daginn ad senda heljarinnar 10 kílóa pakka og eftir ad the sunshine var búin ad senda mig hingad og thangad med pakkann, sem hvad hvorki lítill né léttur, med thessari syngjandi glodu rodd sinni, enda ég sídan í einhverju bakherbergi, thar eru thvaer konur ad vinna, ofbodslega almennilegar og áhugasamar, segja hvad ég sé med falleg augu, spyrja um Ísland, hvernig mér líki Tarija, hvernig svona skiptinemasamtok virki og ég veit ekki hvad og hvad. "The sunshine" kemur inn og thegar hún sér hvad thad fer vel á med okkur hinum rennur af henni mesta fýlann, svo segir hún mér ad koma aftur klukkan hálffjogur seinna sama dag, ég geng út algveg himinlifandi og hugsa med mér ad "the sunshine" sé kanski ekki svo slaem eftir allt saman.

Thannig er sídan mál med vexti ad ekkert er á réttum tíma í Tarija, thá meina ég ekkert, ef einhver segir hittumst klukkan thrjú, thá thýdir thad klukkan kortér í fjogur,  í fyrsta lagi hálf fjogur, thetta kallast "hora chapaca" og fór fyrst alveg ofbodslega í taugarnar á mér, en nú er ég ordin von og farin ad lifa eftir thessu líka, thví thetta á ekki bara vid um ad hitta vini, heldur allt, fundi, opnunartíma verslanna og já bara allt. Svo ég med hugarfar Tarijabúans´sé ad klukkan er hálf fjogur og fer thá fyrst ad huga ad thví ad fara, klaeda mig í útifot, ná í pening og labba nidur á pósthús, thangad er ég komin um 4 leytid og stilli mér upp í rod einsog adrir vidskiptavinir. "The sunshine" sér mig og án djóks, thá oskrar hún á mig, ég er ekkert ad grínast, hún vard alveg snarbrjálud, sagdi mér ad tollkarlinn vaeri longu búinn ad koma og vaeri orugglega farinn og veit ekki hvad og hvad, ótharfi ad taka fram ad tharna er ég ordinn midpunktur alls aksjón á pósthúsinu, ég bidst velvirdingar og spyr hvort ég megi fara inn í bakherbergi og athuga hvort hann sé ennthá tharna, thad hnussar í herfunni, ég tek thad sem já og dríf mig inn, thar bída hinar konurnar, alveg indislegar, og segja mér ad thetta sé í gódu lagi, tollkarlinn sé reyndar farinn, en thaer hafi látid hann tékka í kassann minn og thad sé allt í gódu med thetta. Thaer eru sídan voda almennilegar og hjálpa mér ad loka kassanum og ganga almennilega frá honum, svo fer ég út, frelsinu fegin. Tharna dró ég thá einfoldu ályktun ad "the sunshine" er hardbrjósta tík sem er bitur út í allt mannkyn. Thad var rong ályktun.... Henriette sem var búin ad heyra allar mínar hraedilegu sogur fór thangad, vidbúin hinu versta, thad var ótharfi thví "the sunshine" var í sólskinsskapi, brosandi, hlaejandi, spjalladi vid Henriette og veit ekki hvad og hvad, sagdi svo ad Henriette aetti ad koma aftur klukkan 20 mínútur yfir thrjú fyrir tollskodun, og ad thad vaeri mjog mikilvaegt ad hún kaemi á réttum tíma thví um daginn hafi verid einhver stelpuskratti frá, já hvadan var hún, Finnlandi minnti hana, sem kom allt of allt of seint, óvirding, dóni og svoleidis hélt hún áfram ad tauta um stelpukvikindid frá Finnladi. Ég thekki ekki einn einasta Finna í Tarija og thad gerir Henriette ekki heldur, svo thad var thá rokrétt ad álykta ad stelpukvikindid sé ég, thá er thad allavega komid á hreint, "the sunshine" ér ekkert bitur út í allt mannkyn, hún hefur bara eitthvad persónulegt á móti mér. Ég er strax farid ad kvída thví ad thurfa ad senda naesta pakka heim, er ad hugsa um ad taka mommu Carmen med mér til ad halda í hendina á mér thví "the sunshine" vaeri vís til ad stinga mér ofan í kassa og senda mig til sudurpólsins

Á mánudagskvoldi sátum vid Lea á plazuela og hver haldidi ad komi labbandi, hver onnur en vinkona mín í graenu, klaedskiptingurinn sem ég dansadi vid á sídustu helgi med "vinkonu" sinni vid spjolludum og thaer eru bara svona helvíti almennilegar. Á midvikudag voru thaer svo med show hérna og vid létum okkur audvitad ekki vannta. Thetta var alveg magnad, thad sást reyndar á sumum ad thetta vaeru karlmenn en adrar voru kvennlegri en ég! Svo voru líka í showinu tveir strákar, sem sagt sem strákar, herra Bólivía 2004 og herra Bólivía 2006, og vááááááááááá herra Bólivía 2006 er svo fallegur ad ég og Lea aettludum gjorsamlega ad fara yfir um! Svo thegar thad var verid ad kynna thátttakendurna í showinu og rodin kom ad Herra Bólivíu 2006, hann gekk framm á svidid geislandi af kynthokka med bera bringuna, ja, thá misstum vid okkur alveg, vid kloppudum og gorgudum einsog ódar manneskjur og thad fynndna var ad ljósakerfid var eitthvad í rugli svo oll ljósin í salnum voru kveikt, thannig ad allir gát séd ad thad vorum vid sem vorum ad garga og hlógu audvitad, thar á medal hann, sem rodnadi og brosti vandraedalega, og fór sídan sjálfur ad hlaeja einsog vitleysingur, thá fóru áhorfendurnir audvitad ad hlaeja meira og brátt var allur salurinn skelli hlaejandi og vid Lea ennthá oskrandi einsog gelgjur á haesta stigi. Thad var vaegast sagt kómískt. Thetta kvold grét ég mig í svefn yfir thví ad hinn ofurfallegi Herra bólivía er samkynhneigdur (ja, eda ég býst vid thví, thetta var jú gay show...), oh, the impossible love

Hronn bé

Thessi pistill hefur samt ekkert med 17. júní ad gera... Heimsmeistarakeppnin í fullum gangi og stefnir allt í thad ad ég verdi komin med heljarinnar bjórvomb thegar henni líkur, vid erum búin ad vera soldid í thví ad setjast inn á pobba, sotra bjór og horfa á fótbolta thessa sídustu daga. Svo erum vid audvitad med fullt af vedmálum, um hver kemst upp úr hvada flokki, hverjir maetast í ollum thessum úrslitum, nidurstodur leikja og svo audvitad hver vinnur, ég var búin ad spá Tékklandi sigri en thad virdist aettla ad deyja thví their topudu fyrir Ghana   Annars virdist ég vera sú eina sem er ad spá nidurstodum af einhverju viti, spádi rétt fyrir um nidurstodur Englands-Paraguay og Svíthjód-Paraguay, sem thýdir bara thad ad hin thurfa ad splaesa á mig bjór, thad er ekki amalegt. Tanguy er ennthá med hanakambinn sinn en thad er alveg merkilegt hvad hárid á honum vex hratt, hann kemur í heimsókn til mín vikulega og ég skafa á honum hausinn og án djóks thá tharf ég ad klippa hann á sumum stodum ádur thví hárid er svo langt, en thetta er voda gaman hjá okkur lokum okkur inni á badi med músíkina í botni, syngjum og forum á voda trúnó

Undanfarid er ég búin ad vera hanga med argentínskum strákum sem eru hérna ad spila fótbolta, fara med theim ad spila biljard og eitthvad svoleidis, og ég er vaegast sagt ad brillera Fórum fyrst saman fjogur, ég og strákur sem heitir Jere saman í lidi (greyid ad lenda med mér!) og svo hinir tveir saman, annar var voda fynndin alltaf ad segja mér ad skjóta nidur svortu, mér var nú bara skapi naest ad skjóta svortu upp í kjaftinn á honum! Ekki thad ad their hofdu svo sem alveg ástaedu til ad hlaeja ad mér ég skaut nidur eina kúlu í hvorum leik, gód Hronn, gód. Seinna fór ég sídan ein med Jere og thad var nú ekki einu sinni fynndid, eina helvítis kúlan sem ég skaut nidur var hans! Ég fékk samt leyfi til ad taka eina af mínum af bordinu, svo thetta liti ekki alveg svona illa út Undir lokin var hann sídan farin ad skjóta nidur mínar líka til ad jafna adeins leikinn, tekid skal fram ad ég vann ekki, svekkjandi.

Henriette fer á mánudag og alveg á ég eftir ad grenja úr mér augun thegar hún fer, en í "tilefni" thess aettlum vid ad fara á Los Parrales sem er flott hótel hérna, fara í sauna og nudd og eitthvad svona, og svo á mánudagsmorgun thurfum vid skiptinemar ekki ad maeta í skólan og forum og aettlum ad borda morgunmat med henni, ég er búin ad vera ad vinna í thví sídasta mánudinn eda svo ad gera bók fyrir hana med myndum, ollum asnalegu logunum og ljódunum sem vid hofum samid, sudoku (svo hún hafi eitthvad ad gera á ferdalaginu) og fullt af svoleidis drasli, svo sídustu dagana er ég búin ad vera láta alla skrifa eitthvad í bókina, bekkjarfélaga, raektarfólkid og argentínska fótbolta menn, gott safn samankomid í thessari bók Í gaerkvoldifórum vid svo út, hennar sídasta kvold, fórum á la Candlea sem er barinn "okkar" og svo á Vertigo, hún var búin ad verda sér úti um frímida fyrir allt lidid og thad var víst noche arabe, sem sagt araba thema, thad vottadi svosem ekkert mikid fyrir thessu thema, eitt og eitt lag og svo einhver magadanshópur ad dansa uppi á svidi, en thetta var alveg djofulli skemmtilegt, einhver var greinilega búin ad hvísla thví ad staffinu ad thetta vaeri sídasta kvold annarrar úr tvíeikinu "las gringas locas" og dj-inn kalladi nafnid hennar margoft, sagdi ad hún vaeri ad fara frá Tarija og allir aettu ad fadma hana og eitthvad svoleidis voda krúttlegt. Svo thegar leid á kvoldid fór grúppan ad splittast adeinség hékk tharna med einhverjum hippa af plazuela, helvíti fínn náungi bara og vid vorum alveg sammála um thad ad trú og peningar eru thad sem eru ad eydileggja heiminn, ég tjádi honum thad ad ég aettladi ad koma aftur hingad og ferdast sem hippi og thad fannst honum alveg aedisleg hugmynd var var jafnvel bara ad hugsa um ad joyna mér í thessu, baudst til ad kenna mér ad gera skartgripi og svona, bar naest thegar ég á leid hjá plazuela, setjast og spjalla og laera basic hluti í "hippa skartgripagerd". Svo alltí einu kemur inn hópur af klaedskiptingum, tíu stykki eda svo, og thad er ekki eitthvad sem madur sér daglega, hvad thá í Bólivíu thví hér er thetta ennthá voda tabú eitthvad, en ég vard svo glod ad ég átti ekki til ord, ég hreinlega stokk á eina "stelpuna" og fadmadi hana, sagdi ad mér fynndist thetta aedislegt og svo fórum vid og donsudum saman alveg heillengi og thetta var alveg indislegt! "hún" í sínu mínipilsi og magabol, háhaeludum stígvélum og netasokkabuxum. Thá sagdi ég skildid vid hippan og hékk med klaedskiptingum sem var djofulli gaman, alveg thangad til ad ég hitti Jere, en annar hinna argentínsku, Hernan, var fyrir utan og komst ekki inn, thá borgar sig ad thekkja einhvern med sambond, einsog t.d. mig! Thetta var nefninlega eitthvad spes kvold og bara fólk med mida komst inn, en thad átti hann ekki, svo ég díladi vid verdina um ad hleypa honum inn, thetta vaeri nú vinur minn, og komumst ad theirri nidurstodu ad hann kaemist inn fyrir 10 pesóa. Thetta var alveg aedislegt kvold og ég er ad hugsa um ad hafa uppi á thessum klaedskiptingum og bjóda theim í kvedjupartýid okkar, svo thad verdi nú smá svona fútt í thessu.

Hronn bé, thekktur djammari og manneskja fólksins

Á thar sídustu helgi var afmaeli hjá Claudio bekkjarbródur mínum, opinn bar svo ég lét mitt kaffi fjúka lond og leid leidindar bekkjarsystur mínar voru sem betur fer ekki á stadnum heldur bara strákarnir og einstaka stelpur einsog ég, Isabel og Lea og svo eitthvad fólk sem vid thekktum ekki, ae en bekkjarbraedur mínir eru alveg indislegir, svo mikil krútt ad thad hálfa vaeri nóg og endadi med thví ad ég hékk mun meira med theim en stelpunum. Seinni partinn á sunnudag fórum vid AFS-arar  svo til Sucre í 14 tíma rútuferd á einhvad AFS dót, thar voru flestir skiptinemarnir í landinu, gistum eina nótt í Sucre, fórum á sofn, skodudum risaedlufótspor og ýmislegt svoleidis, svo fórum vid oll til Potosí, nidur í námurnar og eitthvad svoleidis. Svo eftir ad hafa farid nidur í námurnar fórum vid á veitingastad, Bregt var hálfveik, búin ad vera í rúminu allan daginn, gubbandi og veit ekki hvad og hvad, hún maetti samt í matinn, sagdi okkur ad hvad vaeri ad, tók smá bita af forréttinum, ýtti svo disknum í burtu og lagdi hausinn nidur í bordid, sem sagt augljóst ad hún var veik, threytt og nennti ekki ad tala vid neinn. En svo sat tharna vid hlidina á henni alveg gjorsamlega heft thýsk stelpa, pikkar í oxlina á Bregt og spyr hvort hún aettli ad borda thetta, nei svarar Bregt "Má ég?" spyr hefta, thví ekki nóg med thad ad hún sé ad ónáda veika manneskju sem vill hvíla sig, heldur étur hún afgangin frá aelandi manneskju (hún vissi alveg ad Bregt var veik). Svo kemur súpan á bordid, Bregt sm,akkar hana adeins en fer svo inn á klósett hálfkúgandi. Hefta klárar súpuna sína, lítur svo longurnaraugum á súpuna hennar Bregt, tekur diskinn til sín og klárar súpuna!!! medan Bregt er aelandi inni á kósetti! Svo kemur adalrétturinn, og thegar vid erum ad klára hann kemur Bregt aftur, og súpan hennar audvitad horfin, svo kemur eftirréttur, Bregt smakkar hann, en ýtir honum sídan frá sér, og hefta greinilega ekki haett thví hún étur eftirréttin hennar líka!!! Hefta hefur nú hlotid nafnid do-dame (klósettkona á norsku) baedi vegna thess ad hún lítur út einsog Vala vaeluskjóda, draugurinn sem býr inni á klósetti í Harry Potter og svo vegna thess ad hún étur mat annara medan their fara á klósettid.  

Svo var tharna líka strákur frá Ástralíu sem býr í Cochabamba, David, thetta er alveg indislegur drengur, Gísli Sveinn nr.2, ekki nóg med thad ad hann er líka hávaxinn, grannur, bláeygur med ljóst sítt hár heldur er hann alveg jafn skemmtilega rugladur, mér leid einsog ég vaeri aftur komin í skólaferdalag med gss, thad var ekki amalegt  Henriette fór til La Paz á midvikudagskvold og klukkan 4 á fimmtudagsmorgun settumst vid svo upp í rútu og fórum frá Potosí til Uyuni, og thadan til Salar (sem er einsog ég hef margoft skrifad eydimork úr salti) thad var alveg geggjad. Vid vorum 5 til 6 í hverjum jeppa, ég var med Bregt, Tanguy, Kotju, Pam frá Nýja Sjálandi og Stefan frá Thýskalandi, svo var einn ábyrgdarmadur í hverjum bíl, í mínum bíl var Rafael, ekki sá skemmtilegasti og med thann leidinlegasta tónlistarsmekk sem ég veit um, íu bílnum var svona kasetta til ad tengja í geislaspilara eda mp3 og venjulega hlustudum vid á minn spilara og mína diska og flestir nokkud sáttir med thad bara, nema Rafael sem vildi endilega tengja mp3 spilarann sinn vid taekid og neyddumst vid oftar ein einu sinni ad hlusta á gomul hundleidinleg reif log eda gód log í omulegum cover og remix útgáfum, thad var svo slaemt ad á tímabili var ég ad hugsa um ad fleygja mér út á ferd eda grafa mig morgum metrum undir yfirbordi saltsins. Fyrsta kvoldid gistum vid á gistiheimili í litlu sveita thorpi rétt fyrir utan Salar, thar tók lúdrasveit skólans á móti okkur med thjódlagatónlist, morenada ofl. og vid donsudum alveg heillengi úti í myrkrinu vid tónlist lúdrasveitarinnar og adrir thorpsbúar stóru í kring, horfdu á og kloppudu.

Seinni dagurinn var ekkert svo spes, byrjudum í ágaetis vedri, svo seinni partinn fór ad snjóa og naesta nótt á ekki eins hlýju gistiheimili var algjort helvíti. Vid í jeppum nr 6 og 9 gistum langt frá hinum og vorum ekki beint í skapi til ad hlaupa út í thetta ógedis vedur svo vid sátum saman í kringum kamínuna í okkar húsi og drukkum singani (einsog vodki nema gert úr vínberjum). Á laugardeginum fórum vid svo og bodudum okkur í aguas termales, heitt vatn einsog á íslandi, en thetta var ekkert allt of heitt, 30 skitnar grádur eda svo. En vid Egill vorum sannir Íslendingar og hlupum thrisvar upp úr til ad vellta okkur upp úr snjónum, og David og Bregt med í eitt skiptid, sídasta skiptid var reyndar hálfmisheppnad, vid vorum komin upp úr og út í snjóinn thegar vid áttudum okkur á thví ad thetta var klaki en ekki snjór, svo fór klakinn ad brotna og thad var djofulli vont, faeturnir á mér eru marninr og bólgnir med thó nokkrum skurdum og svo er ég audvitad kvefadari en andskotinn Um kvoldid fórum vid svo aftur til Uyuni, gistum eina nótt thar og fórum svo til Potosí daginn eftir sem eru einhverjir 6-7 tímar, stoppudum í Potosí, rétt til ad fá okkur ad borda og tókum svo rútuna til Tarija sem er 12 tímar, rassinn á mér er ordinn alveg flatur eftir alla thessa setu

Hronn Bé

Ég var nálaegt thví ad farast úr fráhverfseinkennum hérna um daginn, Eurovisin í fullum gangi og ég ekki í evrópu! Ég er jú thekkt fyrir ad vera einn mesti eurovision nordi á plánetunni svo ég var soldid ad skoda á youtube og hlusta á eitthvad af logunum, auk thess ad breida fagnadarerindi Silvíu Náttar medal almúgans. Svo aettladi ég ad vera ógedslega snidug ad horfa á adalkeppnina á netinu, en thá var sambandid alltaf ad detta út og bara allt í fokki svo ég nennti thessu nú ekki til lengdar og grét thungum tárum thegar ég signadi mig út af netinu. Daginn eftir var mér svo sagt ad thetta hafi verid sýnt á spaenskri sjónvarpsstod sem einmitt naest í mínu húsi thá munadi littlu ad Hronn taeki sig til og hrinnti einhverjum undir bíl. En ég er allavega sátt med ad Finnland hafi unnid.

Ég hef nú komist ad skemmtilgum stadreyndum um kaffi, madur kemst í alveg djofulli gott skap af ad drekka thetta sull og faer naega orku til ad dansa langt fram á nótt, sídustu tvo laugardagskvold hef ég verid nánast bláedrú, farid og fengid mér kaffi (nóg af thví) og svo smá salthnetur, svo upptjúllud af koffíni hef ég gjorsamlega trollridid skemmtistodum borgarinnar (reyndar bara Vertigo, en thad er jú skemmtistadUR borgarinnar) med látum, asnalegum dansi og smá gelgjulaetum á koflum, daginn eftir fae ég svo ad heyra "djofull varst thú full madur!" ja, ef thau bara vissu Thar sídasta laugardag hittumst vid henriette snemma og byrjudum ad drekka allt frá vodka til appelsínulíkjors (ad ógleymdu tequila audvitad ) og aettludum sko ad verda mokkadar! vorum byrjadar 8, hálf 9, svo thegar klukkan var ad nálgast 11 var thad sídasta sem mig langadi í áfengi, var gjorsamlega komin med óged, en vid gátum ekki verid ad fara á disco klukkan ellevu thví thad maetir enginn fyrren eftir midnaetti, svo vid rolltum út af barnum, keyptum gódan slatta af salthnetum á gotunni og settumst inn á naesta kaffihús, drukkum kaffi, fórum út keyptum fleiri hnetur og svo inn á annan veitingastad og drukkum enn meira kaffi. Thar var okkur svo hennt út klukkan hálf eitt svo vid fórum á Vertigo, ordnar alveg edrú, en svoleidis upptjúlladar af koffíni ad thad hálfa vaeri helmingi meira en nóg. Gengum inn á Vertigo, spjolludum adeins vid dyravordinn sem er bara ad verda einn besti vinur minn, enda er ég ordin fastagestur tharna svo fórum vid ad dansa alveg einsog gedsjúklingar, fugladansinn og allt bara tekid á thetta, boxudum adeins og svona, ad ógleymdum robbot dansinum og moonwalk, og fólk var ad koma til okkar og hrósa okkur fyrir thad hvad vid vaerum skemmtilegar og ófeimnar og ad bjóda okkur ad setjast eda dansa med sínum vinahóp og allir voda gladir eitthvad.

sídasta laugardag var afmaeli hjá Benjamin, svaka veisla med hljómsveit og opnum bar og laeti (drengurinn skítur peningum) en ég var búin ad gubba og vera med leidindi nóttina ádur svo ég ákvad ad vera ekkert ad drekka neitt mikid og drakk ekki nema eitt, tvo glos, svo var svo djofulli kalt tharna og fáir sem vid thekktum svo ég og Henriette tókum taxa nidur í bae, settumst inn á kaffi hús, drukkum expresso (sem virkar enn betur!) og svo ´fórum vid og donsudum enn meira og létum enn meira einsog fífl, og ennthá fleiri vildu tala vid okkur, ég thekki í rauninni ekki fólkid sem er á Vertigo (fyrir utan dyraverdina) einstaka persónum sem eru alltaf tharna, en annars er ég ekkert mikid ad paela í fólkinu í kringum mig, ég er bara ad skemmta mér, en hins vegar thekkja allir á Vertigo mig! Sérstaklega thegar ég er med Henriette, og ekki nóg med thad heldur thekkja thau okkur sem "las gringas locas" thad er í lagi, ég get farid tharna inn, látid einsog fífl, verid ég sjálf og gert thad sem mér sýnist og enginn er eitthvad ad hneykslast á thví, ef ég hinsvegar myndi gera thetta sama á Araranca (betur stekkt sem snobb búlla og skítahola fyrir plebba og pabbastelpur sem eru svo rík ad thau hafa orugglega launada manneskju í thví ad skeina hundinum theirra) myndu allir glápa á mig, segja oh my god og aldrei tala vid mig aftur (sem sagt stelpurnar í mínum bekk), Vertigo er sem sagt stadurinn. Vid sem sagt skemmtum okkur mjog vel, en svo fóru koffínáhrifin ad dvína og vid ákvádum ad fara heim, í portinu maettum vid svo tveimur bekkjarbraedrum okkar, Daniel og Robbin (sá saenski) Henriette var threytt og fór heim samt sem ádur ég díladi vid vin minn í dyrunum og fór aftur inn med strákunum. Greyid Robbin var svo fullur ad hann aettladi ekki ad geta stadid í lappirnar, en fékk samt sem ádur thad vandasama hlutverk ad gaeta yfirhafna okkar medan vid Daniel fórum og donsudum, their skuttludu mér sídan heim og daginn eftir vaknadi Hronn á minnsta votts af thynnku (sem er nokkud rokrétt midad vid thad ad ég drakk ekki áfengi...) thad var alveg magnad, ég hugsa ad ég fylli bara pelann minn af expresso á donskum dogum, thad er bara helvíti fínt held ég!

Hronn bé

Jesús minn, tímin lídur svo hratt ad ég verd komin heim ádur en ég veit af En thad er ekki haegt ad fara hédan án thess ad hafa almennilegt kvedjupartý, thad er á dagskránni og ef thid skildud eiga leid hjá Tarija 14. júlí, endilega kíkjid vid á svaka djammstadnum EpiCentro sem hefur nú verid leigdur undir skemmtun og drykkjuskap de las gringas (sem sagt vid ) Vid erum búnar ad sitja sveittar yfir plonum okkar sídustu vikur á Café Mokka (og ábyggilega fitnad thví vid étum alltaf svo djofulli mikid thegar vid erum tharna) og munum gera thad fram ad deginum stóra. Erum búnar ad tala vid discotek og veislusali um ad leigja eitt kvold og leist best á EpiCentro, thví vid thekkjum stadinn vel (ósjaldan hefur madur átt gott og vidburdarríkt kvold á EpiCentro) og svo ad stadnum er lokad á veturnar (maí-september) og á sumrin er alltaf trodfullt svo ef thad verdur opid eitt kvold í júlí, ja thá má búast vid thví ad hálfur baerinn maeti. Themad verdur snjór og vid erum á fullu ad fynna skreytingar, blodrur, risa kork snjókorn (til ad hanga nidur úr loftinu), glimmerregn og fleira og fleira, svo thad sem tónlistarmyndbondum er venjulega varpad á vegg verda myndir af okkur og thví sem vid hofum gert thetta árid. Fyrir stadinn í 7 tíma, dj, öryggisgaeslu, skjávarpa, hreingerningu daginn eftir og eitthvad annad sem ég ekki man hvad er borgum vid 250 dollara (thad deilist á okkur fjórar sem verdum ennthá í Tarija) en stadurinn sér um barinn, svo erum vid ad fara tala vid hljómsveitir thví tharna er adstada til thess og svo aettlum vid ad selja inn (svona til ad laekka verdid adeins) venjulega mida og VIP mida (med VIP mida fylgja tveir drykkir) en VIP er fyrir vini sem eru um 150 manns, svo eftir thad getur hver sem er komid svo framarlega sem hann kaupi mida, og thad gerir fólk, í fyrsta lagi vegna thess ad thetta er eina vetrarkvoldid sem EpiCentro er opid (thad er nefninlega ekki mikid úrval af skemmtistodum í Tarija), svo vegna thess ad ef einhver er bodinn tekur hann alla vinagrúppuna med og svo thad ad thad thekkja okkur allir (small town), thad er stundum creapy hversu margir sem ég hef aldrei talad vid vita hver ég er, hvad ég heiti og jafnvel hvar ég bý Sem sagt, partý ársins, EpiCentro 14. júlí.

Á sídustu helgi var partý hjá árgangnum fyrir nedan mig, bekkurinn sem Tanguy er í, og í einhverju flippkast tók drengurinn sig til og rakadi á sig hanakamb, og vid erum ad tala um alvoru hanakamb thví hann var med svo sítt hár ad thetta stendur einhverja 6 cm upp í loftid (gelad audvitad) en fer honum satt ad segja bara helvíti vel, thad er ad segja thegar hann er ekki med gleraugun, thá er thetta hálfskrítid. Hann gengur nú um sem sídasti móhíkaninn og vekur vaegast sagt mikla athygli, thad er samt ekkert eins skemmtilegt og ad sjá hann í skólabúningnum núna, gáar buxur, hvít skirta, vínrautt prjónavesti og hanakambur, thad er svalt! En talandi um skólann, thá er strákur í bekknum mínum sem faer alla mína samúd, hann er orugglega yngsta barn thví módir hans virdist vera vodalega umhyggjusom, kanski adeins of... um daginn var frekar kalt úti svo flestir maettu í skólann í úlpum eda tveimur peysum, umraeddur strákur hafdi látid thad naegja ad maeta í tveimur peysum og skilid úlpuna eftir heima, í odrum tíma strunsar ritarinn inn med dúnúlpu í hendinni "Mamma thín sagdi ad thú hefdir gleymt úlpunni heima og thér vaeri orugglega kalt" Strákgreyid rodnar einsog sólthurkadur tómatur og allir bekkurinn fer ad hlaeja. Naesti dagur, thridji tími, ritarinn kemur inn "mamma thín kom med stílabókina fyrir spaensku, thú gleymdir henni heima" enn og aftur aettlar bekkurinn ad kafna úr hlátri, osf. osf. En ég er alveg ad fara yfir um ég vorkenni honum svo og spyr mig theirrar einfoldu spurningar hvort módir hans eigi sér ekki líf? Ef hún kann stundatofluna hans utan ad (sem hún virdist gera) og fer yfir thad á hverjum morgni hvort ad hann hafi gleymt einhverri bók, blýanti eda strokledri EFTIR ad hann er farinn í skólann, er thá ekki í lagi ad hann einu sinni skrifi spaenskuglósurnar nidur í stílabókina sem aettlud er sogu og sparad honum thannig neydarlegu atvikin thegar bekkurinn hlaer ad honum og kallar hann mommustrák? Kanski ég aetti ad fara í unglinasálfraedi og laera hvad svona atvik gera vid unga sál í blóma lífsins....

Sídustu pistla hef ég soldid verid ad skrifa um "fraegd" mína og frama, ég hef hugsad mér ad halda thví áfram... Vid skiptinemar (sem erum í skólaprógrammi) vorum í sjónvarpsvidtali í morgun, thetta var einhver morguntháttur á sjónvarpsstod Tarija og áttum vid ad maeta í skólabúningum og spjalla, segja okkar skodanir og annad voda gaman. Nú til thess ad hafa smá svona fútt í thessu ákvádum ég, Tanguy g Isabel ad hafa smá keppni, sá sem oftast gaeti sagt ordid lechuga (sem thýdir kál) myndi vinna 10 pesóa. Nú keppnin var samt hálf ósanngjorn thví Tanguy fékk spurninguna "hvad fynnst thér um týpíska matinn hérna?" og var fljótur ad svara thví ad honum fynndist kál gott, ég hefdi ad vísu getad komid inn tharna smá setningu um kál thegar ég var spurd ad thví hvad mér thaetti best vid Tarija, en hugsa ad fólki hefdi funndist ég annsi heft hefdi ég sagt ad thad besta vid Tarija vaeri kálid Nú er ég sem sagt fimm pesóum fátaekari Annars sat ég hálfparinn á móti Tanguy sem var alltaf ad gretta sig framan í mig svo ég flissadi einsog fíf allt helvítis vidtalid. Skellti mér á fótboltaleik med Leu og Tanguy í gaer, Tarija tapadi, kemur ad vísu ekki á óvart, en flestir spilararnir í Tarija eru Argentínskir (their sem ekki geta spilar professionally í Argentínu koma yfir til Bólivíu og spila í Tarija, og tapa) og einsog allir vita er afar sjaldgaeft ad sjá ljótan argentínumann, thad er ein ástaeda thess ad vid Lea forum á leiki, hin ástaedan er sú ad thegar Studnings menn Union Central (Tarija) eru ósáttir vid dómgaesluna standa sllir á faetur og oskra "¡Hijo de puta!¡Hijo de puta!"(sem á íslensku myndi útalast hórusonur) í takt vid klapp og trommuslátt, thad er voda stemmnig, svo faer madur líka ad oskra fullt ad skemmtilegum ordum, "Puta mierda!" "Perra!" "Carajo!" og ýmislegt í thessum dúr, hver segir svo ad madur geti ekki laert af íthróttum Thetta var samt vod rólegt eitthvad í gaer, ekkert mikid um oskur eda ad hóta dómurum og odrum, en á sídasta leik sem ég var á thá var allt brjálad, ég held ég hafi stadid og oskrad "hijo de puta" mest allan leikinn, og svo fyrir utan thad ad blóta dómurum í sand og osku og gríta ollu steini léttara inn á vollinn (thad er alltaf gert) aettludu sumir ad rádast inn á vollinn ad berja dómaranna, vid erum ad tala um thad ad fólk hékk á grindverkinu og logreglan thurfti ad koma inn á vollinn í ollum sýnum hlýfdarbúingum med hjálma, kilfur og skildi og hlýfa dómurunum svo their kaemust út ad vellinum sjálfum og inn í bygginguna, enn fleiri loggur eins vel búnar thurftu svo ad halda múgnum í skefjum, og thad skal tekid fram ad Union Central vann thennan leik, en samt var fólk svona sjofulli ósátt eitthvad. Thad er gaman ad fótbolta

Hronn Bé

Ég er lasin!!! Vaknadi í gaermorgun med svona heldur asnalega tilfynningu í maganum en ákvad samt ad fara í skólann, munadi minnstu ad ég gubbadi yfir staerdfraedibókina, ef thad er eitthvad sem ég skildi gubba yfir thá er thad hún! (ég gaeti nú samt látid mig hafa thad ad gubba yfir bakid á efnafraedi-norninni svona fyrst vid erum ad raeda um thetta...) en ákvad svo eftir mikla baráttu vid sjálfa mig ad láta thad ógert og fá frekar ad hringja heim, í fyrsta tíma, já thad borgadi sig svo sannarlega ad maeta í skólann! Fór heim í leigubíl, fór med skólatoskuna inn í herbergi, setti hárid upp í thennan myndarlega hnút og skundadi svo á munnlegt stefnumót mitt vid klósettskálina. Eftir ad hafa heimsótt thennan gódvin minn (klósettid) allnokkrum sinnum ákvad mamma Carmen ad láta mig hafa fotu inn í herbergi thví thad var skítakuldi í óeinagrudu húsinu og ekki nennti ég ad vera ad kvefast eitthvad líka. Tharna lá ég svo naestu 10 tímanna med hausinn út fyrir rúmstokkinn og gubbadi í blágraena fotu. Thetta var gaerdagurinn, nú er ég haett ad gubba og vera med vesen, en mér til ómaeddrar gledi er ég enn og aftur komin á thetta sér anti-aelu faedi, ég var hreinlega farin ad sakna thess ad mega ekkert éta nema hrísgrjón og vatn!

En út í adrar óskemmtilegar fréttir, myndavélin mín er ónýt! amk er enginn hérna sem getur lagad hana, thad komst sandur og eitthvad drasl á bak vid linsuna thegar vid vorum í sandhólnunum á Altiplano (thess vegna á ég ekki neinar myndir frá sjálfum inkaveginum eda thví sem gerdist eftir sandhólanna) svo ég fór med myndavélina í hreinsun en svo sogdu their ad eitthvad lítid drasl tharna á bak vid vaeri brotid, lítid haegt ad gera í thví, así es la vida! Núna aetti ég í rauninni ad vera stodd á Salar de Uyuni (saltsléttunni) med AFS, eeeeeeen thad er búid ad vera samgonguverkfall í ollu landinu og ég held satt ad segja ad thad standi enn (annars veit ég ekkert um thad, á mínu heimili horfum vid ekki á fréttir, svona án djóks thá heyri ég meira um Bólivíu á mbl.is heldur en hér) En thad sem verra er ad eftir ferdina til Salar hafdi ég planad ad fara til La Paz med nokkrum stelpum, en til thess thurfum vid leyfi foreldranna heima, med nákvaemum dagsettningum, en nú getum vid ekki planad thessa ferd thví vid vitum ekki hvenaer verdur haegt ad fara

Thessa daganna er ég alveg ad missa mig í ad plana framtídina, hvert skal halda og hvad á ad gera eftir FSN, einsog stadan er í augnablikinu, aettla ég ad vinna í eitt ár, ferdast svo med Henriette um S-Ameríku í ár eda svo, og svo jafnvel ad fara til Noregs og í háskólann í Tromso, gott plan held ég bara (ótharfi ad taka thad fram ad vid Henriette aettlum audvitad ad búa saman) vid erum meira ad segja búnar ad ákveda litinn á eldhúsinu! hehe

yfir og út

Hronn gubbulabbi

Ýmislegt búid ad gerast frá sídasta pistli, mis fréttnaemt samt sem ádur, sídasta fostudag fór ég med Isabel og Leu heim til Tanguy í sund, en thar sem ad thad er komid haust og sundlaugin ekki upphitud var thetta heldur kalt svona, en smá til breyting thví ég hef ekki komist í sund sídan í byrjun mars (thar af leidandi heldur ekki komist í sólbad sídan í byrjun mars) Helvíti fínt bara fyrir utan thad ad thad stakk mig stór og ljót fluga í hnésbótina, thad var vont, punktur. Thennan fostudaginn var ekki farid út thví klukkan sjo á laugardagsmorgun fórum vid upp á Altiplano sem er haerri hluti Tarija, um 4000 metrar yfir sjávarmáli eda svo (borgin er í ca 1900), bordudum morgunmat í Iscachi sem er lítid sveitathorp uppi í fjollunum, ekkert malbik, lítid rafmagn, mikid af osnum og hundum á vappi, soldid einsog ad ferdast thó nokkur ár aftur í tímann, héldum svo ferdinni áfram komum ad vatninu thar sem flamengóarnir halda til, their voru hins vegar ekkert allt of margir thennan daginn, svo var farid ad skoda lamadýrin, thau voru mun fleiri en flamengóarnir og bókstaflega úti um allt! Heytrdum ýmsar skemmtilega stadreyndir um lamadýrin, thau (mak karldýrin) hraekja bara thegar theim er ógnad, thau svong eda vilja makast, thad er svona "tuffh, komdu hérna kerling!" smá svona karlrembu fílingur í thessu. Svo fórum vid med draslid okkar í hús tharna uppí sveitinni, bordudum hádegismat og fórum svo á stad thar sem er allt fullt af sandhólum, grófum okkur í sand og létum einsog smákrakkar, mjooog gaman Svo thurftum vid ad drífa okkur aftur heim í húsid og borda kvoldmat ádur en thad yrdi dimmt thví tharna í sveitinni er ekkert rafmagn. Fólk á baejum í kring átti ad sjá um matinn, lamakjot, en vegna thess ad thad var einhver hátíd í gangi og allir blindfullir thá gleymdist ad faera okkur matinn, svo vid urdum ad keyra aftur til Iscachi sem var einhvern einn og hálfan tíma í burtu og borda thar, vid vorum ekki komin heim í húsid aftur fyrr en ad verda tíu, eftir mikid spjall var svo farid ad sofa í ollum theim fotum sem vid tókum med thví thad var skítkalt! Stórt, óupphitad hús og hitastigid er vid frostmark á nóttunni, ég svaf nú heldur lítid thessa nótt, med húfu úr lamaull, trefil frá Audi ommu, tvaer peysur, buxur og fótboltasokka, hnipradi mig saman í fósturstellinguna og hugsadi um sólríkt Tarija sumar med 35 stiga hita upp á hvern einasta dag.

Klukkan 6 var raes, morgunmatur, pakkad saman og svo keyrt ad Inkaveginum sem byrjar í 3800 metra haed og endar í El Valle thar sem Tarija er í 1900 metra haed, áaetlud 8 tíma ganga nidur morg hundrud ára gamlar tilhoggnar troppur (ad mestu leyti) Thad var hins vegar heldur svekkjandi ad bíllin komst ekki alla leid ad veginum svo vid byrjudum ad ganga um hálf 8 leytid og gengum í naerri einn og hálfan tíma ádur en vid komum ad sjálfum Inkaveginum. Guidinn sagdi ad thetta yrdi líklegast heitur og sólríkur dagur svo vid skildum ekki vera ofklaedd heldur skilja mest allt draslid eftir í bílnum, svo fékk hver 2. lítra vatnsflosku, 3 samlokur, tvo banana og eitt epli, svo sem ekki miklar byrgdir, en eftir smá tíma fer thetta ad síga í. Dagurinn var ekki eins sólríkur og guidinn spádi til um, bíllinn var rétt snúinn vid med oll hlýju fotin okkar thegar skall á svartathoka og hávadarok svo vid sáum aldrei útsýnid frá toppnum. Eftir hafa gengid nidur í thónokkurn tíma komum vid nidur úr skýjunum og vá!!! eitt gegveikasta útsýni sem ég hef á aevi minni séd! Hópurinn var heldur misjafn, fólk sem gekk haegt og fólk sem gekk hratt, sjálfri mér til mikillar undrunnar var ég med theim sem gekk hratt, ég og Henriette vorum eiginlega alltaf langt á undan hinum, okkur líkar ekki ad ganga í stórum hóp, thá naer madur ekki ad njóta thess eins og svo thad ad vid vildum vera fyrstar!

Eftir ad hafa gengid nidur thetta fjall komum vid nidur í graenan dal og thad var ekki neinn sérstakur slódi svo vid hofdum ekki hugmynd um thad hvert vid vaerum ad fara og neyddumst thví til ad bída í kortér eftir thví ad allur hópurinn kaemi og guidinn sem gekk med theim sídustu, til ad byrja med var hann ekkert allt of hrifinn af thví ad vid vaerum svona langt á undan hinum, en sagdi svo nokkurn veginn hvernig vegirinn laegi fyrst vid vaerum alltaf svona langt á undan, vid gengum strax af stad og í hvert skipti sem vid komumst í hverf, hlupum vid!(thar sem var haegt ad hlaupa). Týndum restinni af hópnum medan vid hlupum í gengum kjarr og hofdum ekki minnstu hugmynd um hvort vid vaerum á veginum eda ekki, gengum eiginlegfa sikksakk gegnum helvítis dalinn og thannig nádu thau okkur eiginlega thegar vid komum ad ánni, vid rifum af okkur skó og sokka og hlupum útí ískalda ánna í von um ad thau myndu stoppa og hugsa sig betur um. Tharna var dalurinn ordinn verulega throngur og áin dreyfdi sig um hann allan og thad var yfirleitt bara haegt ad labba odrum meginn vid ánna hverju sinni, vid thurftum sem sagt ad vada yfir thessa einu somu á fjórum sinnum, ég hafdi sem betur fer klaett mig í sandala eftir ad vid ódum í fyrsta sinn og hlóp thví bara beinnt út í ánna, hirti ekki einusinni um thad ad bretta upp skálmarnar, enda thad bara tímaeydsla (og áin ekki svo djúp, rétt upp ad hnjám). Hin voru eitthvad adeins pempúlegri og voru rétt ad drullast yfir ánna í fyrsta skipti thegar ad vid klárudum thad thridja, sáum svo ad vegurinn leiddi upp yfir thennan fjallgardinn og thegar vid byrjudum ad ganga upp á vid beid okkar mannígt naut á midjum vegi, vid gjorsamlega med hjartad í naerbrókunum tókum upp steinhnullunga til ad kasta í beljuskrattann og bjuggumst vid thví versta, vid gengum varlega framhjá án thess ad nautid gerdi okkur neitt, en hlupum svo einsog faetur togudu thegar vid komum í hvarf.

Thegar vid komum upp á fjallgardinn blasti vid okkur enn flottara útsýni en ádur, vid sáum allan El Valle og langt í burtu glitti í Tarija. Threyttar eftir ad hafa gengid upp og hálf ordlausar yfir útsýninu ákvádum vid ad stoppa adeins tharna, taka myndir, drekka smá vatn og ná í mat í bakpokanna, gengum svo rólega af stad nartandi í samlokurnar okkar. Thegar vid vorum búnar ad ganga smá tharna, sáum vid hin komast upp á fjallrhrygginn, ekki nema 10-15 mínútur frá okkur, Vid urdum alveg sótillar og bolvudum sjálfum okkur fyrir ad hafa stoppad svona lengi og byrjudum aftur ad hlaupa í hvert skipti sem vid komumst í hvarf, og thar sem adstaedur leyfdu, tharna var vegurinn nefninlega ordinn mjór og utan í brattri fjallshlíd, svo fyrir utan thad ad vegurinn er mjooog gamall, thá voru Inkarnir ekkert endilega ad hafa troppurnar neitt vodalega jafnar og sléttar. Okkur tókst nú bara helvíti vel ad hrista thau af okkur, maettum sídan konu sem var ad ganga upp veginn med asnahjordina sína, ég hreinlega dáist ad thessari konu thví vegurinn er ekkert lítid brattur og langur, seinna gengum vid svo framhjá manni sem var ad fara med asnahjordina sína nidur. Vid komum inn í lítinn skóg thegar fjallid tók enda og thegar útúr skóginum var kominn var enginn sérstakur stígur til ad fara eftir, madur gat valid um ad labba enn nedar og koma nidur í lítinn dal, eda labba upp á einhverri haed, vid byrjudum á haedinni, en thad var ekki neitt sem líktist stíg, hmm, hvad eigum vid ad gera? ekki gátum vid farid ad bída eftir hinum thví vid AETLUDUM ad vera fyrstar, sama hvad thad kostadi! Litum nidur í dalinn, og jú, er thetta ekki stígur, gengum nidur, og komumst ad thví ad thessi stígur var heldur stuttur, djofull! vegurinn er thá orugglega uppi, vid klifrudum bókstaflega aftur upp á thessa haed og sáum ad hópur númer tvo var kominn á undan okkur. Okkur langadi helst til ad gráta og velta okkur upp úr volaedi og eigin heimsku ad hafa farid nidur, vorum á tímabili svo thungt haldnar ad vid vorum ad hugsa um ad stokkva fram af helvítis haedinni! Eftir thó nokkud labb um skóglendi (hofdum ekki hugmynd um hvort vid vaerum á réttri leid eda ekki) og miklar paelingar um hvad vid aettum ad segja hinum hvernig vid hefdum dregist aftur úr, hittum vid fyrrverandi hóp númer tvo (vid vorum víst númer tvo í augnablikinu) sem hafdi líka verid ad ganga eitthvad í hringi, vid sogdumst hafa farid nidur ad haedinni til ad bada okkur adeins í ánni (hofdum í rauninni alveg haft tíma til thess) vorum meira ad segja búinar ad bleyta á okkur´hárid til ad gera thetta trúverdugra vid erum svo miklir lygarar! Thau trúdu thví alveg og svo thegar taekifaeri gafst stungum vid Henriette thau af! mohahahaha! Vorum ad vísu ekki enn vissar hvort vid vaerum á réttri leid, en eftirhálftíma labb eda svo komum vid ad skilti sem á stód Camino de los Inkas, YESSSSS!

Klukkan var ekki nema thrjú og vid langt á undan áaetlun (bíllinn átti ad koma og saekja okkur hálf 4-4) og vid hofdum lofad bílstjóranum thad ad vid kaemum hlaupandi nidur, bíllinn var audvitad ekki á stadnum, svo vid Henriette ákvádum ad ganga á móti bílum thar sem hann myndi koma eftir smá stund. Smá stund dróst adeins, í tvo klukkutíma genum vid eftir gomlum malarvegi og thurftum oftar en einusinni og oftar en tvisvar ad fara framhjá hópum af vafasomum illskeyttum nautum. Um fimm leytid thegar vid vorum drulluthreyttar med blodrur á fótunum og thad blaeddi úr littlutánni á mér, komum vid ad blindhaed og ég segi, vaeri thad ekki týpískt ef hann kaemi ákkúrat núna yfir haedinna og keyrdi yfir okkur, í thví augnabliki heyrum vid í bíl svo vid byrjum ad hlaupa, satt ad segja thá munadi ekki svo miklu ad hann keyrdi yfir okkur! "Vid sogdum thér ad vid kaemum hlaupandi!" Karlinn alveg furdu hissa hleypti okkur upp í bílinn og svo thurftum vid ad keyra í tuttugu mínútur til ad koma ad enda inkavegsins thar sem ad hinuir bidu ennthá, svo kom í ljós ad bíllinn var svona seinn vegna thess ad thad sprakk dekk á leidinni og allt í rugli. Guidinn var hálffúll vid okkur fyrir ad hafa farid á undan, en bílstjórinn og konan frá ferdaskrifstofunni áttu ekki til ord yfir dugnadinum í okkur Impresinonante! Guidinn vidurkenndi thad samt ad hafa aldrei ádur heft svona gódan og duglegan hóp, og ferdaskrifstofu konan sagdi ad enginn sem hefdi farid med thessari skrifstofu hefdi klárad á slíkum hrada, hvad thá labbad jafn langt og vid Henriette svo vill hún fá ad nota myndir af okkur í baeklinga, uss ég er svo fraeg

Hronn bé super hiker!

Ég er sko ekki eina celebid sem leggur leid mína hingd til Tarija, Evo Morales, nýji forseti Bólivíu (fyrsti forseti Bólivíu sem er frumbyggi (thad er ljótt ad segja indiáni) og sá fyrsti sem hefur fengid yfir 50% atkvaeda í kosningum hérna) kom í heimsók um daginn í tilefni dags Tarija svo allur baerinn var saman kominn nidri á Avenida ad skrúdgangast og svona, ég lét thetta nú ekki fram hjá mér fara og skellti mér nidur eftir ad smella nokkrum myndum af karlinum, alltaf jafn saetur Seinna um daginn aettludum vid Henriette ad gera okkur gladan dag og fara á second hand markadi, fórum framhjá Plaza og thar var slatti af fólki samankomid fyrir utan eina stjórnarbygginguna, thótti okkur líklegt ad thar vaeri Evo á ferd og settumst thví nidur á gangstéttarbrún og bidum eftir ad kallinn kaemi út. Loggur klifjadar vopnum úti um allt litu á illilega á okkur thar sem vid sátum saklausar og bláeygar, enda líklegast med fleiri vopn en their innan á okkur, gringas teroristicas, lái theim thad ekki, vid gaetum allt eins verid kanar og Evo er ekkert ad fara leint med skodanir sínar á theim Loksins kom svo kallinn út, dreif sig inní bíl med syggdum rúdum og brunadi svo út á flugvoll, enda hefur einhver líklegast sagt honum ad fyrir utan bidu tveir´ljóshaerdir líklegir hrydjuverkamenn.

Svo thegar vinur minn hann Evo var ad hafa sig á loft og snú til La Paz gengum vid upp í la Loma ad fynna okkur gomul og hlý fot (thad er nefninlega ad verda skítkallt hérna) hofdum heppnina med okkur thennan daginn, eftir ekkert allt of littl leit fann ég vínrauda hettupeysu og adra gráa frá old navy úr 100% ull, fyrir thaer borgadi ég samtals 500 kall íslenskar, thad er gódur díll

Um daginn var ég svo á Plazuela med Leu og Isabel thegar thad kemur blyndfullur gotukall med kjaftinn svoleidis úttrodinn af kóka (ég sver thad ég hélt fyrst ad madurinn vaeri med fílaveikina, ekki skil ég hvernig er haegt ad troda svona miklu í munninn á sér, madur sá adra kinnina skjaga út thegar madur leit á hann aftan frá og hann gat varla talad) ég fékk vodalega ástarjátningu frá frá honum, "thú ert vinkona mín er thad ekki?" "jújú, ég er vinkona thín" svo bad hann mig um ad gefa honum pening, en ég sagdi nei, ad ég aetti ekki, "jaeja, thá fer ég" sagdi hann en vildi endilega taka í hendurnar á mér og Leu og kyssa á okkur hendurnar, sem hann gerdi. Seinna um kvoldid thegar Isabel var farin sátum ég og Lea á bekk og Katja á milli okkar, karlinn kemur aftur og nú med líters vodkaflosku í hendinni, hann kemur til okkar og vill fá ad taka í henidina á Leu, en hún segist vera búin ad heilsa honum ádur í kvold, thá gengur hann til Kotju og réttir fram hendina og hún tekur í henindina á honum og hann kyssir á hendina á henni, svo kemur hann til mín, segist elska mig og ad ég sé vinkona hans og réttir svo fram hendina, ég segist vera búin ad heilsa honum ádur í kvold, en hann segist bara vilja taka í hendina á mér svo ég rétti hana fram, hann beygir sig nidur, tekur í hendina á mér og fer ekki bara ad kyssa hana heldur sleikja hana! Ég var nálaegt thví ad sparka í karlgreyid thegar ég kippti hendinni ad mér og hann hrokladist í burtu, en vard samt ad segja einu sinni enn ad hann elskadi mig. Thetta var heldur ógedsleg reynsla og af henni má laera ad trúa ekki fullum kollum sem segjast vilja taka í hendina á manni, their eru vísir til ad sleikja hana!

Hronn Bé med bragdgódu hendurnar

uss, ég er bara ordin Celeb! Djamm og vidburdarblad Tarija kom út núna um daginn, og hver haldid thid ad hafid birst á djammmyndasídunum? engin onnur en ég á Quirquiña tónleikum! úúúú,  svo stód undir Hronn flotta, án djóks, en á íslensku, vid áttum nefninlega ad skrifa nidur nafn og eftirnafn á blad fyrir ljósmyndarann, og thad sem ad mitt eftirnafn er bara flókid og veldur veseni, thá ákvad ég ad skrifa flotta, baedi einfaldara og skemmtilegra hehe, ad ógleymdu thví ad alltaf thegar ég er ad skrúdgangast (alltaf tvisvar) kem ég í sjónvarpinu thví myndavélarnar eru alltaf mínum megin!!! Myndavélarnar elska mig Fan clubbinn minn var audvitad staddur á sídustu skrúdgongu sem var á midvikudag, og nú tharf ég ad fara aefa mig í ad gera eiginhandaráritanir thví ég sé ekki fram á annad en ad thad styttist í ad fólk fari ad bída í rodum eftir theim ég er svo fraeaeaeaeaeg! Svo eru adrir tónleikar í kvold med Octavia, onnur bólivísk hljómsveit sem er bara helvíti gód, held ég neydist til ad kaupa disk med theim fyrir pabba, svona rokk med smá popp ívafi en samt med týpsk bólivísk hljódfaeri (eda týpisk andersfjallahljódfaeri) panflautur, og svonleidis dót (gaman ad segja frá thví ad hristur úr lamaklaufum eru mikid notadar í bólivískri tónlist) (og líka gaman ad segja frá thví ad thad er ekki bara á nornamarkadnum í La Paz thar sem haegt er ad kaupa thurkud lamafóstur, thau eru nefninlega seld nidri í midbae Tarija í básum sem selja vaselín, jurtakrem, alskonar gros og klámspil, ef thad er ekki gód blanda thá veit ég ekki hvad!).

Annars er ekkert mikid húllumhae um páskana hérna, ekkert súkkuladi og djamm í lágmarki, amk hjá theim sem eru trúadir, í mínum huga sóun á fimm daga helgi, en mín fjolskylda er frekar líbó svo ég hef leyfi til ad fara og skemmta mér thessa daganna. Ég var voda glod um daginn thegar ákvedid var ad koma smá lífi í thetta AFS starf hérna, en ég gleymdi thví ad thetta er Bólivía og thad ad segja thad thýdir ekki ad thad verdi neitt gert Thad er hálf omurlegt, svo kom í ljós ad vid eigum ekki nóg pening til ad fara baedi inn í Chaco og Inkaveginn, svo ég veit ekki alveg hvad verdur gert.... myndir frá skrúdgongu í ég nr.9

Hronn Bé, ógisslega fraeg skillurru, sjásst!

thetta var sko engin adskotans útilega sem vid fórum, í med skólanum, thetta var einhver stadur 15 mínútur fyrir utan baeinn, afgirtur, thar var sundlaug, tónlist, badherbergi (ekki ad thad hefi verid neitt voda slaemt) hálf glotud busavígsla og messa! Alveg aettladi ég ad fara yfir um af leidindum á koflum, thad eina sem var útilegulegt var thad ad vid sváfum í tjoldum, og ad thad rigndi og var skítkalt (thad er ekki alvoru útilega án kulda og rigningu ) vid gringas (skiptinemastelpurnar) vorum saman í tjaldi og hofdum thad bara nokkud kósí thar sem vid kúrdum saman, sungum, reyndum ýmsar leikfimiaefingar og "slógumst" inni í tjaldi. Fórum frekar snemma ad sofa, sváfum út einsog flestir, eda til 7 (raes klukkan 6) ódum í fotum í skítugri lauginni og vid Henriette bjuggum til svaka náttúrulífsmynd um hinn svokallada poolboy sem var mikid á vappi í kringum laugina med háfinn sinn. Sem sagt ekki sú allra skemmtilegasta ferd sem hefur verid farin, hefdi frekar viljad fara upp í sveit heldur en afgirtan sundlaugargard, en ja, lítid haegt ad gera í thví...

Thad er búid ad vera eitthvad vodalegt vandamál med gasleidslurnar hérna í Tarija sídustu vikuna, og thegar thad er ekkert gas, thá er ekki haegt ad elda mat, eda fara í heita sturtu! Svo er rafmagnid líka tengt gasinu á einhvern hátt, ekkert gas, lítid sem ekkert rafmagn, svo borginni hefur verdi skipt upp í hverfi og hvert hverfi faer rafmagn í 10-12 tíma á sólarhring, 5-6 tímar rafmagn, 6-7 tímar rafmagnslaust, 5-6 tímar rafmagn o.s.f. En thad versta var ad fólkid sem átti ad laga thetta komst ekki til Tarija fyrstu daganna thví thad voru einhver mótmaeli og enginn almennings farartaeki plús thad ad sveitafólkid var eitthvad ad basla vid thad ad loka vegum. Í dag er ákkúrat vika sídan thetta byrjadi og vid erum komin med gas inn í húsid svo rafmagnid aetti ad fara lagast á naestunni, annars voda lítid ad frétta, Audur saeta systir mín á afmaeli í dag, 30 kjellingin, svo er Olga 20 kjellingin, til hamingju med thad bádar tvaer. Mér leiddist svo assgoti mikid um daginn ad ég ákvad ad loka mig inni á badi, taka fram skaerinn og klippa mig, sem ég gerdi og thad tókst bar svona assgoti vel, er med mun stuttra hár núna og hálfpartinn med topp, soldid tussulegt einsog madur semgir, en thad er bara flott, soldid svona wild, sem samt thannig ad snyrtimennskan sé í fyrirrúmi.... er ad vinna í ad setja inn myndir frá Campamento

Chau chau

Hronn bé

Alveg aettladi ég ad leggjast í thunglyndi hérna um daginn, ég var nidri í bae med stelpunum (á leidinni ad heimsaekja tattúkallinn, nýasta besta vin minn, stelpurnar eru nefninlega ad láta hann hanna fyrir sig tattú), og vid thurfum ad koma vid inní apóteki, thar er vigt og thar sem ad ég hafdi ekki vigtad mig í naerri thrjá máudi var ég ákaflega glod ad sjá thad ad ég var komin nidur í 58 kíló (var naerri fimm kílóum thyngri sídast ), kom svo heim og tilkynnti mommu minni stolt ad ég vaeri búin ad léttast alveg helling, vaeri sko ordin 58 kíló núna, hún horfdi á mig einsog ég vaeri eitthvad ruglud, "ha? ertu 58 kíló?!" mér fannst nú vodalega asnalegt ad hún skildi vera svona hissa, thar sem 58 er kjorthyngd mín, en svo héldu samraedurnar áfram og thyngd og svona og Dany systir spurdi mommu hvad hún vaeri thung, 47 kíló!!!!!!!! og hún er svipad há og ég! Mig langadi til ad gráta, en svona í alvoru talad, fólkid hérna er eitthvad abnormal létt, thví thad er ekki einsog mamma mín sé einhver anorexíu sjúklingur, madur hefdi nú giskad á ad hún vaeri amk 5 kílóum thyngri, svo er tíu ára systir mín 24 kíló! Hugsa ad ég hafi sídast verid 24 kíló thegar ég var thriggja ára eda eitthvad, og svo éta thau oll miklu meira en ég! En thad thýdir ekki ad velta sér upp úr thessu....

Um daginn fór ég svo med Vanessu úr bekknum mínum ad fá sér tattú, ég er ordin fastagestur á stofunni og aetti ad fá einhverju prósentu thví ér er ad koma med fullt af nýjum kúnnum, marr er svo mikill trendsetter sko Svo er loksins komin AFS nefn í Tarija, svo nú eigum vid varla lausa helgi fram ad brottfor thví núna á ad sjá allt sem vert er ad sjá í umhverfi Tarija, Inka vegurinn, flamingóana, steingerfinganna hella og veggjamyndir frá m.a. Inkunum, bláa kastalann, Gull húsid, fara inn í Chaco (frumskógarhluti Tarija) í nokkra daga og svona (erum reyndar búin ad fara og sjá vínekrurnar og víngerdirnar, svo er Henriette búin ad hjálpa pabba sínum í víngerdinni undanfarid, nú er sko vígerdar season) , svo forum vid til Salar (saltsléttan, eydimork sem er úr salti en ekki sandi) med AFS í Bólivíu, thannig ad ég er fullbókud fram í júní. AFS hér var gjorsamlega dautt svo foreldrar okkar tóku sig til og stofnudu nýja nefnd, m.a. mamma mín svo fundirnir eru yfirleitt heima hjá mér núna, sem er helvíti thaegilegt!

Á tharnaestu helgi er svo campamento hjá skólanum, thá fara allir nemdurnir í secundaria, fjórir elstu árgangarnir í skólanum, med tjold og svona uppí sveit í tvo daga, voda gaman víst, núna er einhver myndakeppni í gangi um mynd sem verdur thema ársins í ár og sett á boli og svona, myndunum á ad skila inn á mánudag, en myndmenntakennarinn gaf mér mikid lof fyrir mína mynd Veit ekki hvort thetta er skilda eda ekki, ad taka thátt í keppninni, en flestir í mínum bekk voru svo frumlegir ad teikna mynd af einu tjaldi ásamt Camfra 2006 sem á ad standa á ollum myndunum, midad vid vinnuna sem flestir logdu í myndirnar hugsa ég ad theim hafi ekki thótt thetta svo gaman Í gaer voru svo tónleikar med Quirquiña á EpiCentro, virkilega gód bólivísk hljómsveit, og medlimirnir ekki ljótir (pannta saxofónleikarann!gaurinn med appelsínugula trefilinn, Henriette ákvad ad fá sér trommarann, med bláu húfuna og sólgleraugu, nú thurfum vid bara ad fynna út á hvada hóteli their eru og stolka thá adeins hehe)

Hronn Bé, wannabe gruppie

já kaeru landsmenn, ég er ordin 18 ára, ádur en ég veit af verd ég komin med karl, fimm krakkagemlinga og áhyggjur mínar snúast um thad ad borga af nýja sjo manna bílnum Ég er ad nálgast grofina med ógnarhrada! en afmaelisdagurinn var ekki sem verstur, fór í skólann og var svoleidis knúsud og kysst í bak og fyrir, adalega samt af krokkunum úr hinum 4. bekknum, stelpurnar í mínum bekk eru faestar mjog vinalegar Henriette gaf mér svo afskaplega skemmtilegt ljód um mig, en ég aettla ekki ad fara med thad hér, thví thad er annsi subbulegt á koflum (eru soldid mikid í thví ad semja ljód um hvor adra). Svo kom oll familían í mat, vinnukonan kom ekki thennan daginn og mamma var veik svo amma kom og eldadi kjúking sem var bara ekki sem verstur, í eftirrétt var svo heljarinnar súkkuladikaka med 18 kertum sem var mjooooog gód! Claudia módursystir gaf mér bláa belju sem syngur "I´m a barby girl" afthví ad ég er svo mikil belja, djókurinn frá Argentínu lifir enn gódu lífi bella/belja... Fjolskyldan mín aettlar svo ad leyfa mér ad velja mér gulleyrnalokka sjálf, thad er í lagiiiii! Átti sídan ad maeta á AFS fund en fékk ad sleppa honum thví múttan og Steina hringdu og svo Siggi og Audur baby, takk fyrir thad emskurnar mínar. Á leidinni nidur í bae kom ég svo vid í raektinni og thetta inidlega fólk svoleidis hellti hamingjuóskum og knúsum og kossum yfir mig og aettludu svo aldrei ad leyfa mér ad fara, thad var ekki fyrr en ég lofadi ad koma aftur vid á leidinni heim sem thau slepptum mér. Gaman svo ad segja frá thví ad einn thjálfaranna minna er fyrrum karlstrippari og lofadi mér thví ad taka show fyrir okkur útlendingana ádur en vid forum, vonandi ad hann sé thá betri en strippararnir í MA, mér skilst ad Drífa sé varanlega skoddud á sál og hjarta eftir hraedilega framistodu fatafellna.

Um kvoldid komu svo stelpurnar í heimsók og gáfu mér liti og litabók, svo ég geti nu laert ad gera thetta almennilega! Vid bordudum endalaust af pizzum og svo thróudust samraedurnar einhvernveginn útí gód vin minn hann Nostradamus og hans kenningar, thridju heimstyrjoldina sem er ad hefjast og ýmislegt í theim dúr (nordabroskarl) Svo var tekin fram onnur kaka, og andlitinu á mér thykkt ofan í hana, thad er víst hefd hérna, er ekki frá thví ad ég sé ennthá med smá rjóma upp í nefinu Svo var sett á tónlist og dansad einsog fífl, thad er gaman

Á fimmtudag var svo dagur hafsins, semsagt dagurinn sem Bólivía missti adgang sinn ad sjó til Chile, og enn thann dag í dag er thetta vodalega vidkvaemt mál og Chile búar fyrirlitnir af morgum í Bólivíu. En í tilefni dagsins thurftum vid ad skrúdgangast nidri í bae í skólabúningum, en vegna thess ad vid erum útskriftarárgangurinn er búnigurinn okkar adeins odruvísi, erum ekki í peysu heldur svortum jakka, og svo audvitad hvít skirta, koflótt pils og hnéháir, hvítir sokkar, en thar sem ad mitt pils er ekki stutt einsog hinna stelpnanna, heldur hnésítt, thá leit ég frekar út einsog skorskur sekkjapípuleikari en lítil skólastelpa, thad var ekkert súperflott svo thad er í bígerd ad stytta pilsid oggulítid fyrir naestu skrúdgongu sem er 15. apríl, dagur Tarija. Eeeeeen, ég kom samt í sjónvarpinu! Svo má ekki gleyma addáendaklúbbnum mínum, minn skóli stód tharna og var ad bída eftir ad rodin kaemi ad okkur ad skrúdgangast inn á svaedid, thá koma sjo littlar stelpur til mín, 8 til 10 ára og byrja ad spurja mig hvad ég heiti hvadan ég sé og svona, og segja sídan ad thaer séu addáendur mínir, bókstaflega! "somos tus fans". Svo fara thaer og ná í vinkonur sínar koma allar vá, hvad thú ert med fallegt hár, vá thú ert med blá augu, vildu fá ad fadma mig, og svo tók Henriette mynd af mér med allan skaran (á sína vél, var ekki med mína) og thad var svoleidis slegist um ad fá ad vera vid hlidina á mér og halda utanum mig eda í hendina á mér. Thaer voru sídan alltaf ad koma og fara, spurja mig hvernig madur segi thetta og hitt á ensku, sídan thegar allir áttu ad fara í sínar radir stódu thaer og vinkudu  mér med brosid alveg út ad eyrum! Ég er Idol

Chau Chau

Hronn Bé, núverandi fyrirmynd bólivískna stúlkna

skemmtilegar stadreindir um Bólivíu (adalega Tarija) og dvol mína hér...

* Hundar ganga lausir um goturnar, en kettir eru lokadir inni og er yfirleitt ekki hleypt einum út á gotu, ekki laust vid ad madur hafi verid hálfsmeikur hérna fyrst thegar madur maetti óhuggnalegum hundum sem ná manni naerri í axlarhaed (ég er jú ekki sú staersta )

* Í Tarija er slokkt á umferdarljósunum milli klukkan tíu á kvoldin til klukkan 8 um morguninn, thad er svo mikid verid ad spara

* Madur faer ekki bílpróf fyrr en madur er 18 ára, en thad er enginn ad kippa sér upp vid thad thó thu sért bara 13, bara byrja sem fyrst ad laera, 14 ára bródir Henriette á bíl og á thad til ad skella sér á rúntinn, einn eda med vinum.

* Belti og hjálmar eru ótharfa rugl! Faestir bílar eru med belti og ég hef aldrei séd manneskju med hjálm hérna, hvorki á venjulegu hjóli né mótorhjóli.

* Fyrir 20 árum eda svo tóku foreldrar pabba hérna vid skiptinema frá Íslandi, hún hét (og heitir vonandi enn) Ásdís, thremur árum ádur var skiptinema stelpa med mommu í bekk, líka Íslenski og hét/heitir líka Ásdís! Ef onnur umraeddra Ásdísa skildi svo ólíklega rekast á thessa sídu, ja, hafa samband, bý hjá Gueorgi Majluf og Carmen Gamarra/Majluf

* Allir úlendingar eru eins, ég og Henriette vorum ad labba nálaegt húsi Isabel (sem bý rétt hjá Henriette) thegar lítill strákur byrjar ad kalla "Isabel! Isabel! Hola! Hola Isabel!" Thegar vid fottum ad hann er ad tala vid okkur segir Henriette stráknum (í 50. skipti eda svo) "nei ég er Ariet mannstu" "já en hin, Isabel, hola!" "nei ég er ekki Isabel" segi ég, "víst!" "nei" "víst!" "nei, ég heiti Ron" "hvar er thá Isabel?"

* uppá drykkju og thad ad komast inn á skemmtistadi er logaldurinn 18, en thad er yfirleitt midast vid 14 -15 ára, thó ad ég hafi ad vísu einu sinni maett 12 ára strák úr skólabílnum mínum inni á skemmtistad. Drykkja byrjar adeins fyrr, um daginn sátu systur mínar (10 og 13 ára) og horfdu á teiknimyndir og sotrudu bjór, ekki pilsner, heldur bjór.

thessu lista verdur svo haldid áfram thegar ég nenni, eeeeeen, ekki gleyma ad á thridjudag verd ég 18!!!!!! jei!

Hronn bé, naestum fullordin